Aankomend weekend start het literair seizoen. Het Radio1 Journaal besteedt daarom deze week aandacht aan de laatste ontwikkelingen die gaande zijn in de wereld van het boek.
Maandag was er aandacht voor de bibliotheek en vandaag was er een item over het e-boek.
De items zijn te beluisteren via de Radio1-website en de site van het zomer 2010 dossier van de NOS.
Misschien is de muziek niet zo bekend, maar het is zeker de moeite waard! (Dat vind ik dan he, jij mag er gerust heel anders over denken natuurlijk)..
Anyway, de band Arcade Fire speelde op het Reading+Leeds Festival dit weekend, dit werd uitgezonden op BBC3.
De band ging helemaal los, het publiek ook. Het was ontroerend mooi, kippenvel! Wij vonden het helemaal te gek (we waren zo wie zo al fan, maar nu nog meer, ik was zwaar onder de indruk...).
Arcade Fire heeft net hun 3e album uit: Suburbs, wat ik zeker heel binnenkort ga beluisteren.
Daarnet kreeg ik via twitter van Francisco van Jole een link naar de interactieve clip " The wilderness Downtown " van Arcade Fire (Deze kun je trouwens het best bekijken in Google Chrome).
Ook al supermooi: als je je geboorteplaats invult krijg je een interactieve film te zien waar je vast het een en ander in herkend. Heel mooi gemaakt!
Ineens zie ik ze overal: uilen. Nee niet in het bos, maar op hippe behangetjes, kekke truien, leuke tassen, kristallen uilenhangers (ugh), uilenknutsels...you name it, er is van alles met een uil erop.
Het is een trend blijkbaar.
Dus weet je effe niet wat je voor kadootje moet kopen voor iemand die alles al heeft? Geef gewoon iets met een uil erop, hartstikke hip!
(En laat ik nou net vorig jaar dit truitje hebben gemaakt....Ik ben blijkbaar ook nogal trendgevoelig zonder het zelf te beseffen :-)
Kasper vindt het truitje overigens vreselijk en weigert categorisch om 't aan te trekken...ach ja, zo gaat dat soms...
Mijmer jij ook weg naar jouw mooiste tv momenten als je naar zomergasten zit te kijken? Nou ik wel.En nu blijkt dat je zomergast kunt zijn via youtubegasten. Leuk!
Ah, lekker de tijd vandaag, want het huis is opgeruimd (ongelooflijk maar waar!), de was is gedaan (huh, ja echt), en de boodschappen zijn binnen.
't Regent buiten verdacht herfstig, dus we gaan niet naar de speeltuin vandaag.
Kasper zit lief te kleuren. En ik zit aan de keukentafel met een muziekje en koffie.
Ik kan natuurlijk de frituurpan gaan schoonmaken of zo iets, mwuh, eerst maar eens een vers blogstukje!
(en dan straks lekker verder met deze in roestbruin, of deze als Kasper slaapt).
Ik heb deze week uit belangstelling en nieuwsgierigheid wat rapporten en andere info doorgebladerd over de toekomst van de bieb (waarschuwing bij de links: veel interessant leesvoer).
Er wordt wat afgeschreven, maar wanneer wordt het nou allemaal eens concreet vertaald in helder beleid ?
Het lijkt er op dat de VOB zich steeds meer naar binnen richt en zich afschermt. Er komt weinig info naar buiten.
Hoe komt dat? Zijn ze hard aan het werk en willen ze niet gestoord worden misschien? (Ik probeer maar positief te blijven.)
Maar er moet wel snel wat gebeuren. Want als ik lees dat de hele boel gedigitaliseerd zou zijn in 2012 dan denk ik, dan moet je toch wel heel snel wat gaan doen, want voor je het weet is het 2011...
En kunnen we van die 9,1 miljoen niet op cursus met z'n allen? Want die 23 dingen cursus is natuurlijk een mooie eerste aanzet, maar de meeste collega's doen er niks meer mee jammergenoeg...(op een paar uitzonderingen na gelukkig). En volgens mij moeten we nog wel wat bergen verzetten voor we zover zijn als hier beschreven wordt:
Maar de grootste revolutie zal moeten plaatsvinden bij de medewerkers van de bibliotheek. Wat aansluit op de bestaansvoorwaarde leefbaarheid. De heer Savenije geeft aan dat het bestaansrecht niet meer alleen van techniek afhankelijk is, maar ook van de kwaliteit van de medewerkers. Dit is personeelstechnisch een behoorlijke revolutie. De medewerker moet nu beschikken over IT- vaardigheden, projectgericht zijn, subsidies kunnen aanvragen, functie van accountmanager kunnen vervullen en de doelgroepen opzoeken.
Er is werk aan de winkel. Aan de slag mensen! (en ga nou niet alles eerst dicht lopen timmeren, maar probeer het gewoon, uit mislukkingen komen soms de mooiste dingen voort..)
Ah, eindelijk gevonden. Dit South Park filmpje zag ik een poosje geleden. 't Is hilarisch (South Park is zo wie zo hilarisch). Facebook dus, daar gaat 't over.
Kijk maar.. You have 0 friends (er was geen embedded code beschikbaar dus slechts een link dit keer).
Via een tweet van Edwin kwam ik bij Leo Laporte uit. Leo is net zo'n internetjunkie als ik ben, maar dan nog een paar graadjes erger :-) Hij schrijft over zijn teleurstelling in sociale media op zijn blog. "Social media, I gave you the best years of my life, but never again."
Ook Paul Carr besloot onlangs een semi-kluizenaar te worden en sluitte zich m.u.v. twitter volledig af van de sociale internetwereld. Twitter zette hij op 'locked'.
Zijn redenatie: "The explanation I gave was that, in an age when everyone and their dog is sharing every aspect of their life, being a digital recluse is the new “Internet famous”."
Betekent dit dat sociale media bijna dood is?
Mwah, ik denk 't niet. Ik vind het soms ook best jammer dat mijn contacten door facebook, hyves en twitter oppervlakkiger zijn geworden.
Je kunt er niet zoveel in kwijt als in een mail of in een blog. En daardoor mist het soms diepgang.
Facebook ligt ook nog eens, terecht, regelmatig onder vuur. Bovendien schijnt het dat veel vrouwen verslaafd zijn aan facebook. En twitter lijkt vooral voorbehouden aan een (tot nu toe) select groepje.
Maar het mooie is wel dat je info via sociale media heel actueel is. Je bent direct op de hoogte van de laatste nieuwtjes in je vriendenkring/vakgebied. Bovendien is het heel makkelijk om voor jou interessante mensen te volgen. Hierdoor krijg je de beschikking over veel actuele informatie en weet je precies wat er speelt binnen jouw vakgebied.
Of die info allemaal betrouwbaar is, is natuurlijk de vraag. Maar ik geloof niet dat de gemiddelde internetter daar mee zit.
Als je wilt, kun je trouwens achterlijk veel tijd kwijt zijn aan sociale media. Het is niet te doen om alles te volgen, daar heb je een dagtaak aan. Dat moet je gewoon niet willen; er zijn belangrijkere dingen in 't leven!
De nieuwe auto en vouwwagen bevielen prima maar het weer viel een beetje tegen dit jaar. Er bleek een storing boven Zweden te blijven hangen. Als het regende, bleef het dagen achter elkaar regenen. Niet handig als je aan het kamperen bent...
Gelukkig waren er ook genoeg zonnige dagen, waar we van genoten hebben.
Zweden is en blijft prachtig!
Ik geef het maar eerlijk toe. Ik ben regelmatig verslaafd. Aan computerspelletjes. Ik speel al zo'n beetje mijn hele leven computergames (heb ik van m'n moeder). Ik speel niet veel geweldadige spellen, omdat ik me nu eenmaal wezenloos schrik als er een monster de hoek om komt zeilen. Ik schiet dan in wilde paniek om me heen.
En helaas heb ik de reactiesnelheid van een schildpad dus die actiespellen kan ik wel op mijn buik schrijven. Als ik iets actie-achtigs moet doen, vraag ik meneer Tiroka. Die doet dat dan effe snel en dan kan ik weer verder met m'n spel (anders ben ik zwaar gefrustreerd dat het na 5 dagen nog niet is gelukt om die weerwolf te vermoorden).
Ik speel graag adventures met humor. Ik koester warme herinneringen aan Curse of the Monkey Island. . Ook de oude Sierra-games vond ik geweldig. Ik vind helaas de laatste tijd maar weinig leuke adventure-spellen (iemand nog een tip?). (Er zit hier trouwens een link met mijn leesgedrag. Want ik lees ook graag detectives met humor, liefst met vrouwelijke hoofdpersoon.)
Spellen als Roller Coaster Tycoon en de Sims zijn een regelmatige verslaving.
Ik kan bovendien helemaal los gaan bij simpelere spelletjes op Facebook (bijv. Bejeweled Blitz, "The jewels are calling" hoe kun je dat weerstaan? En 't is maar een spelletje van een minuut).
Maar wist je dat je nog veel meer leuks kunt doen met games?
Zoals bijvoorbeeld het bakken van Space Invader koekjes. Mjammie!
Ik begin helemaal in de vakantie-mood te komen sinds ik dit weekend Google Earth weer eens bekeken heb. Google Earth laat heel goed zien wat er op internet tegenwoordig kan. Gebruikers van Google Earth hebben allerlei informatie en foto's en filmpjes toegevoegd. Door de innovaties van Google en de inbreng van de gebruikers is een prachtig geheel ontstaan.
Het is gewoon briljant!
Inzoomen op de meest exotische plekken ter aarde, maar ook op de maan, het heelal, Mars of je huis... het is een peuleschilletje. Als je wilt, vlieg je van een berg in Nieuw Zeeland naar de eiffeltoren in Parijs.
Google heeft zijn best weer gedaan.
In de nieuwste versie kun je historische afbeeldingen bekijken, een tour doen op de maan, of een eigen rondleiding maken.
Je kunt gebouwen bekijken in 3D (o.a. het oude Rome) of de oceaan verkennen en er valt nog meer te ontdekken, maar dat mag je zelf doen :-).
Daarnaast is er ook nog streetview toegevoegd, waardoor je alvast je vakantieroute virtueel kunt "rijden". En vliegen om de aarde in de vluchtsimulator blijft natuurlijk leuk.
Ik kan er uren zoet mee zijn. Het is bijzonder om te zien hoe het landschap van Nederland bijvoorbeeld anders is dan in Denemarken.
En dan al die informatie en (panorama-)foto's, geweldig! Heerlijk om alvast je vakantie voor te bereiden of rond te dwalen over de aarde en door het heelal!
De ontwikkelingen gaan razendsnel. Voorlopig bestaat de bibliotheek nog wel in de huidige vorm, maar hoe lang nog?
Ik ben benieuwd of jullie hier weleens over nadenken.
Vorige week had onze oudste zoon van 10 een spreekbeurt over treinen. Hij maakte hiervoor een prachtige powerpoint presentatie. Hij wist hoe hij dat moest doen, dat had hij geleerd op school. Hij gebruikte nauwelijks boeken maar wel veel (betrouwbare) informatie van internet.
Er werden een filmpje van youtube en diverse plaatjes toegevoegd. En een link naar een spelletje op spele.nl waar je treinen kunt rangeren. Om het begrip "rangeren" uit te leggen...
Ik was hartstikke trots op hem, want hij deed dit allemaal zelf. Ik heb nog even wat taalfoutjes eruit gehaald, en pappa bemoeide zich nog met de vormgeving maar verder waren we als ouders niet nodig. En de bibliotheek of het bibliotheekpersoneel ook niet....
Ik vroeg net aan mijn kinderen waarom ze nog naar de bieb gaan. Hun antwoord was: "Om leuke boekjes van Stilton te lezen. Je hoeft niet alle boeken gelijk te kopen, maar kunt ze lenen." Ik vroeg vervolgens of ze nog naar de bibliotheek zouden gaan als je boeken ook op de computer (of e-book) kunt lezen. Als dat gratis zou zijn, zouden ze niet meer naar de bibliotheek gaan, want dat is dan niet meer nodig.....
Misschien zijn mijn kinderen helemaal niet representatief, dat weet ik natuurlijk niet. Maar ik zie weinig jongeren in de bibliotheek. En ook de presentatie van Ida Aalen maakt pijnlijk duidelijk hoe we er voorstaan (hier vind je de presentatie in PDF).
Wat denken jullie? Hoe ziet de bibliotheek er over 10 jaar uit? Hoe ziet je werk er dan uit? En je werkplek?
Schreef ik maandag nog over Spotify, vandaag stumblede ik upon Stereomood.
't Is maar klein en niet zo indrukwekkend als Spotify, maar wel leuk.
Over Spotify is trouwens net een interessante en uitgebreide blog geschreven door Jan Klerk.
Stereomood is online radio op basis van je stemming. Door een tag aan te klikken, kom je in een playlist en kun je muziek luisteren die (volgens de site) hoort bij je stemming.
Je kunt ook eigen playlists samenstellen, muziek koppelen aan een voor jou speciaal moment, en aangeven in welke stemming je deze week bent.
Ik kwam zelfs een tag tegen met: let's knit. Helemaal goed, want dat wilde ik net gaan doen. Lekker met een muziekje...
Ik kwam net langs deze site. Het idee is dat je hier je (levens-)doelen en je ervaringen om je doelen te bereiken deelt met anderen. Gewicht verliezen en een boek schrijven zijn bijvoorbeeld behoorlijk populair. Je kunt ook zien wat anderen doen om hun doel te bereiken en wat de populaire doelen zijn.
Het heet 43 things omdat je 43 doelen op je lijst kunt zetten.
Grappig en inspirerend!
Ik ben al de halve week fijne muziekjes aan het luisteren via Spotify, een muziekdienst die nu ook in Nederland te gebruiken is. Ik ben tot nu toe erg enthousiast.
Als ik muziek luister doe ik dat vrijwel altijd via de computer of via de radio in de auto. Manlief begrijpt dit niet helemaal, want de computer heeft helemaal geen goeie boxen, maar eerlijk gezegd boeit mij dat niet zo.
Wat betekenen diensten als Spotify voor de bibliotheek? Ik ben bang dat dit weinig goeds betekent voor de muziekafdeling. Want waarom zou ik nog naar de bieb gaan om cd's te lenen (betaald, ook nog) als ik 24 uur per dag thuis gratis muziek kan luisteren van allerlei leuke bandjes die we in de bieb vaak niet eens hebben... Laten we alsjeblieft zo snel mogelijk de cd's gratis gaan uitlenen want anders vrees ik het ergste. En het lijkt me een goed idee om op de 1e verdieping wat meer reclame te gaan maken voor de muziekafdeling op de 2e verdieping (met een nieuw aanbod van de cd's bij de nieuwe boekentafel bijvoorbeeld).
Daarnaast is het goed om te bedenken wat je nu eigenlijk wilt bereiken met een muziekafdeling. Heeft de klant er nog behoefte aan om cd's te kunnen lenen?
Misschien moet je uiteindelijk de muziekafdeling wel omvormen tot iets anders, een aanbod met muziek, bladmuziek, games, films etc. Of samenwerken met andere partijen waardoor er een uniek aanbod, concept of samenwerkingsverband kan ontstaan.
Op landelijk niveau zou je als bibliotheek een gesprek aan kunnen gaan met diensten als Spotify om te kijken of je iets voor elkaar kunt betekenen.
Een paar weken geleden las ik dit artikel.
In de VS bedenken bibliotheken in deze recessietijd hoe ze af kunnen komen van het boetesysteem.
Sommige bibliotheken laten jongeren lezen i.p.v. betalen (7 uur lezen i.p.v. 7 dollar betalen) of geven nieuwe moeders een bibliotheekkaart voor de baby met als voordeel: geen boetes het eerste jaar (mamma's hebben het al druk genoeg).
Weer een andere bibliotheek heeft alle boetes afgeschaft maar geeft na 25 dagen een waarschuwing. Als het boek niet wordt teruggebracht, moet het boek vergoed worden door de lezer.
Mark Deckers van de Overijsselse bibliotheken heeft in zijn blog ook over dit onderwerp geschreven.
Ik vind 't goed dat bibliotheken hier over aan het nadenken zijn. Want die boetes voelen vaak erg betuttelend en vervelend. Voor de klanten en voor ons, bibliotheekpersoneel.
Klanten klagen geregeld over boetes. En pas had ik een klant aan de balie die haar dochter haar abonnement liet cancellen vanwege een hoge boete van dochterlief. Dat kan toch ook niet onze bedoeling zijn??
Hoe zou het zijn als we geen boetes meer zouden geven? Zou het echt een zootje worden, met nooit-meer-terug-gebrachte boeken?? Komen die boetes de bibliotheek financieel gezien heel goed uit en kunnen we eigenlijk niet zonder? Is zo'n boetesysteem nog wel van deze tijd? 't Komt in ieder geval niet heel klantvriendelijk over..
Wat vinden jullie? Misschien af en toe een boetevrije dag (zoals op de open dag van vorig jaar)? Of lezen of fietsen of boeken rechtzetten i.p.v. boetes?
Iemand nog een leuk idee?
